برپایی یک شبکۀ حمایت بخش اول
وقتی برای بیمار تشخیص ابتلا به یک بیماری مزمن مثل دیابت گذاشته می شود ، بیمار یک دوره ای از ناراحتی به خاطر از دست رفتن سلامتی را طی می کند و بعد از آن باید بیمار اطلاعات بی شماری را دربارۀ کربوهبدرات ها ، کالری ، فعالیت بدنی ، کنترل وزن و چک کردن قند خون خود کسب کند . بیمار ممکن است سوالات زیر را داشته باشد : • بیماری چه تأثیری بر روی خانواده اش خواهد گذاشت؟ • بیماری چه تأثیری بر شغل بیمار دارد؟ • چگونه و چه چیزی بایذ بیمار به خانواده ، دوستان و هم کلاسی هایش بگوید؟ • آیا بیمار مجبور است که سطح قند خون خود را در جمع و به طور آشکار چک کند؟ • آیا بیمار قادر به رانندگی می باشد؟ • آیا بیمار بینایی خود را از دست می دهد؟ • آیا ابتلا به دیابت به این معنا است که کار بیمار به دیالیز می کشد؟ • آیا بیمار پای خود را از دست می دهد؟ • آیا این بیماری شبب
چشم پزشک
چشم پزشک بیمار را به طور منظماز لحاظ ابتلا به درگیری چشم در اثر دیابت غربالگری می کند . شواهد بسیاری وجود دارد که با پیگیری و مداخلات دقیق ، از دست دادن بینایی در 50-90% بیماران پیشگیری می شود . متخصص غدد درون ریز (Endocrinologist) متخصص غدد در درمان بیماری های غدد درون ریز از جمله دیابت تخصص دارد . در سال 1999 فقط چهار هزار متخصص غدد در ایالات متحده طبابت می کردند و در حدود 18 میلیون دیابتی در ایالات متحده زندگی می کردند بنابراین تعداد بسیار کمی دیابتی به متخصص غدد مراجعه می کردند . بیمار باید توسط متخصص غدد ویزیت شود اگر: • علی رغم تلاش های بیمار و تیم پزشکی ، پایین آوردن قند خون بیمار موفقیت آمیز نباشد . • بیمار جهت درمان واکنش های افت قند خون به کمک یا به بستری بیمارستان نیاز داشته باشد . • بیمار مبتلا به دیابت نوع یک و یا انواع غیر معمول دیابت می باشد . روا
گردآوری تیم درمانی و شبکۀ حمایت
کنترل موفق قند خون نیاز به صرف وقت و تلاش زیاد دارد . بیماری فرد ممکن است روابط بیمار با همسر ، سایر اعضای خانواده ، دوستان و هم کلاسی ها ی فرد تحت تأثیر قرار دهد . تمام این مسائل می تواند برای فرد مشکل ساز باشد ولی با داشتن یک تیم درمانی قوی ، بیمار می تواند دیابت خود را کنترل کند . آموزش بیمار : برخلاف بسیاری از بیماری های مزمن دیگر ، دیابت نیاز به تصمیم گیری های جدی روزانه دارد . باید بیمار بیاموزد که نکات گفته شده به او در مورد کنترل دیابت را فقط با دیدن پزشک خود در مطب رعایت نکند بلکه در خانه نیز به آنها توجه کند . فرایند آموزشی اینکه چطور بیمار از دیابت خود مراقبت کند را آموزش کنترل دیابت فرد توسط خود بیمار (DSMe یا-diabetes self management education) می گویند . راههای مختلفی وجود دارد که فرد با آن می تواند مهارت ها و اطلاعات لازم برای کنترل خوب
دیابت و اختلال نعوذ آلت مردانه بخش اول
(Erectile dysfunction) : توانایی در ایجاد نعوذ کامل بستگی به جریان خون دیابافی به آلت و عملکرد درست اعصاب آن دارد . مردان دیابتی که اعصاب آلت آن ها صدمه دیده و آنهایی که خونرسانی به این ناحیه کاهش یافته دارند نخواهند توانست که یک نعوذ قدرتمند ایجاد کنند . قبل از مقصر دانستن آسیب اعصاب و گردش خون لازم است که علل دیگر این اختلال مثل سطوح پایین تستوسترون ،داروها (کاهندۀ فشار خون و داروهای ضد افسردگی) ، مصرف الکل و یا ماری جوانا رد شود . مسائل روانی مثل افسردگی استرس شغلی و سایر مشکلات مرتبط نیز می توانند سبب erectile dysfunction شوند . درمان های موجود جهت erectile dysfunction : مهارکننده های آنزیم فسفودی استراز 5 (PDE5) ، (viagra) sildenafil ، vardenafil و tadalafil داروهایی هستند که جهت اختلال نعوظ یا erectile dysfunction قابل استفاده اند این داروها آنزیمی به نام فسفودی استراز نوع 5
پیشگیری از مشکلات عروقی بخش اول
مشکلات عروقی خصوصا بیماری قلبی علت عمده مرگ و میر در افراد جوان دیابتی است و پیشگیری از آن هدف اصلی درمان دیابت می باشد . بیمار می تواند مراحل را طی کند تا شانس ابتلا به بیماری های قلبی و گردش خون در او کاهش یابد : • وضعیت کنترل قند : مقادیر هدف برای کنترل مناسب • کاهش فشار خون : هدف رسیدن به فشار سیستولی زیر 130mmHg و دیاستولی زیر 80mmHg است . • قطع مصرف سیگار : سیگار سبب افزایش آسیب میکروواسکولار و ماکروواسکولار در دیابتی ها می شود . • مصرف آسپرین : مطالعات بالینی نشان داده است که آسپرین سبب کاهش خطر حملات قلبی و سکته های مغزی می شود . آسپرین سبب کاهش چسبندگی پلاکت ها می شود . مطالعات اخیر نشان داده است که دوزهای پایین آسپرین به اندازۀ دوزهای بالا آن موثر است بنابراین درمان با دوز پایین آسپرین (75-81 میلی گرم یک بار در روز) در صورت ابتلا
دیابت و مشکلات پوست و ناخن
این مشکلات شامل : • عفونت های قارچی پوست (پای ورزشکاران یا athletes foot) و ناخن ها (onychomycosis) که نیاز به درمان با داروهای ضد قارچ دارد . • Acanthosis nigricans : که عبارتست از تیره شدن پوست در خلف گردن و زیر بغل که پوست حالت مخملی پیدا می کند . این حالت در افراد دیابتی نوع دو دیدهمی شود که مقاومت به انسولین بالایی دارند . این اختلال احتیاج به درمان ندارد . • Necrobiosis lipoidica diabetcorum : عمدتا در بیماران مبتلا به دیابت نوع یک دیده می شود و شامل نازک شدن پوست در ساق پا به همراه برگشتن رنگ آن به رنگ قرمز تا زرد است و ممکن است گاهی در وسط ضایعه زخمی ایجاد شود . درمان عمدتا شامل تزریق استروئید و یا کرم های موضعی استروئید است . • Lipohypertrophy : تورم موضعی در اثر تزریق مکرر انسولین در یک نقطه است که سبب می شود که جذب انسولین در این نقطه غیرقابل پیش بینی باشد . معمولا توقف تزریق انسولی
گاستروپارزی را میتوان به طریق زیر درمان کرد
• کنترل قند خون • پرهیز از مصرف غذاهای پرچرب و پر پروتئین و انتخاب غذای کم چرب و پر فیبر • تغییر زمان تزریق انسولین و یا مصرف داروی خوراکی کنترل قند خون برای به حداقل رساندن علایم افت قند خون . • استفاده از داروهایی که سبب بهبود تخلیه معده می شود مثل Metoclopromide که وقتی بهترین اثر را دارد که سه تا چهار بار در روز مصرف شود . عوارض جانبی آن شامل تشویش و خواب آلودگی است . برخی اوقات هم سبب تیک های غیر ارادی در عضلات صورت با عنوان واکنش های دیس تونیک می شود که با قطع دارو برطرف می شوند . اگر این حالت ایجاد شد دارو نباید مجددا مورد استفاده قرار گیرد . در اریترومایسین نیز یک آنتی بیوتیک است که به تخلیه معده کمک می کند قبل از وعده غذایی تجویز می شود . یکی از اختلالات در گاستروپارزی این است که دریچۀ پیلور در انتهای معده به خوبی شل نمی شود
آسیب عروقی دست ها
همان نوع نروپاتی که در پاها رخ می دهد در دست ها نیز می تواند ایجاد شود ولی شیوع کمتری دارد . البته نوع دیگری هم بیشتر تحت فشار قرار گرفتن اعصاب در محل عبور از کانال های باریک خود در آرنج و مچ است . وقتی که این اختلال ایجاد شود ، درد و گزگز کردن انگشتان دست و یا بازو ایجاد می شود . در سندروم تونل کارپال (Corpal tunnel syndrome) عصب مدین در کانال مچ تحت فشار قرار می گیرد . اگر عصب اولنا در آرنج تحت فشار قرار گیرد به آن ulnar nerve intrapment گفته می شود . هر دوی این اختلالات در نبود دیابت نیز رخ می دهد . برای مثال سندرم تونل کارپال در اثر آسیب کششی مکرر نیز ایجاد می شود . تست هایی برای بررسی هدایت اعصاب توسط نورولوژیست انجام می شود که می تواند به تشخیص سندرم تونل کارپال Carpal tunnel syndrome و گیر افتادن عصب اولنار ulnar nerve intrapment کمک کند . این بیماری ها را می توان با استفاده از اسپلینت Splint
درگیری اعصاب در اثر دیابت
اگر سطح گلوکز خون برای مدت طولانی بالا بماند ، اعصاب مختلف و بسیاری در بدن تخریب شود که به این حالت نروپاتی می گویند . آسیب اعصاب پاها : بخش اول شایع ترین نوع آسیب عصبی در دیابت ، به اعصابی است که عضلات پا را عصب رسانی می کنند و نیز اعصابی که مسئول انتقال پیام حسی از پاها به نخاع می باشند. پاها نسبت به دست ها از لحاظ درگیری تقدم دارند چرا که اعصاب اندام تحتانی طول بیشتری دارند . معمولا علایم درگیری اعصاب از انگشتان پا شروع شده و به تدریج تا زانو بالا می آید و این الگو با عنوان توزیع جوراب گونه (stocking distribu) شناخته می شود . در ابتدای درگیری ممکن است آسیب به صورت گزگز کردن و سوزش سوزش شدن گهگاهی و یا شوک الکتریکی خفیف خود را نشان دهد . با پیشرفت آسیب ، علایم بدتر شده و گزگز کردن همیشگی شده و همچنین بیمار می تواند احساس سوختگی یا سرما کند . با آ
گلوکوم ( آب سیاه ) بیماری چشمی در اثر دیابت
داخل چشم با مایع پر شده است به طوریکه مایع تازه به طور مداوم تولید شده و مایع باقیمانده حفرۀ چشم را با ورود به یک سیستم درناژ مشبک در جلوی چشم ترک می کند . حال اگر این سیستم درناژ مسدود شود سبب افزایش فشار چشم و ایجاد حالتی به نام گلوکوم می شود . این افزایش فشار سبب تخریب اعصابی می شود که از خلف چشم به مغز می روند . در نتیجه سبب از دست رفتن بینایی خواهد شد . مانند کاتاراکت ، گلوکوم نیز با شیوع بیشتری در افراد دیابتی دیده می شود . گلوکوم با این قطره های چشمی قابل درمان است : قطره های بتا بلاکر مانند تیمولول ( timoptic) ، levobunolol (betagan) و betaxolol (betopitic) سبب کاهش ساخت مایع می شوند . آنها معمولا بدون عارضه هستند ولی سبب ایجاد مشکلات تنفسی در بیماران مبتلا به آسم و برونشیت مزمن می شوند . قطره های miotic (تنگ کننده مردمک چشم)مثل پیلوکارپین (Isopto Carpine) و