تصمیم گیری در مورد این که چه کسانی باید واکسینه شوند: باید برای اطمینان از این که بزرگسالان تمام واکسن های لازم را هر چه سریعتر دریافت دارند تلاش شود . زمانی که بزرگسالان برای مراقبت مراجعه میکنند ، شرح حال ایمن سازی شان باید مورد سنجش قرار گیرد و ثبت گردد و این اطلاعات باید برای شناسایی واکسن های مورد نیاز براساس رایج ترین برنامۂ ایمن سازی بزرگسالان استفاده شوند. وسایل حامی تصمیم گیری به همراه ثبت الکترونیکیاطلاعات سلامتی میتوانند الگوهای مورد نیاز برای واکسیناسیون را فراهم کنند . دستورات ثابت که اغلب برای واکسن های روتین استفاده میشوند مانند واکسن های آنفلوانزا و پنوموکوک به پرستار یا پزشک دارای مجوز تایید شده امکان تجویز واکسن را بدون دستور یک پزشک خاص فراهم میکند و بنابراین موانع برای ایمن سازی بزرگسالان را کاهش میدهد . سنجش ممنوعیت ها و احتیاطات ها : قبل از وا
واکسیناسیون هپاتیت A افرادی که هر کدام از اندیکاسیون های زیر را داشته باشند و هر فردی که در صدد محافظت از عفونت با ویروس هپاتیت A (HAV باشد باید واکسینه شود . رفتاری : مردانی که هم جنس باز هستند و افرادی که از داروهای تزریقی استفاده میکنند . شغلی : افرادی که با پستانداران نخستی آلوده بهHAV کار میکنند یا آنهایی که با HAV در آزمایشگاه سرو کار دارند . طبی : افرادی که دچار بیماری کبدی مزمن هستند و افرادی که عوامل انعقادی تغلیظ شده دریافت میکنند . سایر موارد : افرادی که به کشورهای که در آنها هپاتیت A اندمیک بالا یا متوسط است سفر میکنند یا در آنها کار میکنند (فهرستی از این کشورها در سایت (http:www,cdc.gov/travel/contentdisease.apx در دسترس میباشد. افراد واکسینه نشده که انتظار تماس فردی نزدیک (مانند هم خانه بودن یا پرستار بچه بودن ) با فرزند خوانده های بین المللی طی اولین 60 روز بعد از ورود به ایالات متحده ازک
واکسیناسیون با پلی ساکارید پنو موکوکی (ppsv) تمام افراد با اندیکاسیون های باید واکسینه شوند : طبی: بیماری ریوی مزمن (شامل آسم ، بیماری های قلبی عروقی مزمن ،دیابت ، بیماری های کبدی مزمن ،سیروز، الکسیم مزمن ، آسپلنی عملکردی یا آناتومیک مانند بیماری سلول داسی شکل یا اسپلنکتومی (اگر اسپلنکتومی الکتیو برنامه ریزی شده باشد ، حداقل دو هفته قبل از جراحی واکسینه شود ) شرایط اختلال ایمنی شامل نارسایی کلیوی مزمن یا سندرم نفروتیک و کاشت حلزون و نشت مایع مغزی نخاعی ، هرچه سریع تر بعد از تشخیص HIV بیمار باید واکسینه شود . سایر موارد :افراد مقیم در سرای سالمندان یا مراکزمراقبت دراز مدت و افرادی که سیگاری هستند . استفاده روتین ppsv برای بومی های هندی آلاسکایی آمریکایی یا افرادی که سن کمتر از65 سال دارند توصیه نمیشود . مگر آنکه وضعیت های طبی زمینه ای داشته باشند که اندیکاسیونی برای تجویزppsv ب
واکسیناسیون سرخک ،اوریون ،MMR : بطور کلی بزرگسالانی که قبل از سال 1957 به دنیا امده اند ،علیه سرخک و اوریون ایمن در نظر گرفته میشوند . تمام بزرگسالانی که در سال 1957 و بعد از ان متولد شده اند باید ایا بیشتر از یک دوز واکسن MMR را دریافت دارند مگر آنکه ممنوعیت طبی برای تجویز واکسن داشته باشند . شواهد آزمایشگاهی ایمنی علیه هر یک از این سه بیماری داشته باشند یا مستندات تشخیص سرخک یا اوریون توسط مراقب را داشته باشند برای سرخجه ،مستندات تشخیص بیماری توسط مراقب شاهد قابل قبولی برای ایمنی به حساب می آید. جز سرخکی : دوزدوم واکسن ؛ MMR که حداقل 28 روز بعد از اولین دوز تجویز شود .برای بزرگسالانی که 1- اخیرا با سرخک مواجهه یافته اند یا در وضعیت همه گیری سرخک قرار دارند 2- دانش آموزان موسسات اموزشی پس ثانویه هستند 3- در مراکز مراقبت سلامتی کار میکنند یا 4- برنامه سفره های بین المللی را دارند ،توصی
واکسیناسیون آبله مرغان :
تمام بزرگسالان بدون شواهد ایمنی به آبله مرغان باید ۲ دوز واکسن تک آنتی ژنی آبله مرغان را در صورتی که قبلا واکسینه نشده باشند یا دوز دوم واکسن را اگر تنها یک دوز گرفته باشند ،دریافت دارند .
مگر آن که ممنوعیت طبی برای ان وجود داشته باشد ملاحظات خاصی باید برای انهایی که ۱_ تماس نزدیک با افراد پر خطر برای ابتلا به بیماری شدید مانند پرسنل مراقبت بهداشتی و تماس های خانوادگی افراد دچار اختلال ایمنی دارند .
۲_ از نظر مواجهه یا انتقال بیماری پر خطر هستند مانند معلمین ، کارمندان مراقب کودک ، ساکنین و پرسنل موسسات شامل مؤسسات اصلاح تربیت ، دانش آموزان کالج ، پرسنل نظامی ، نوجوانان ، و بزرگسالانی که با کودکان در یک خانه زندگی میکنند ، زنان غیر حامله در سن باروری و مسافرین بین المللی ،در نظر گرفته شوند.
شواهد ایمنی به آبله مرغان در بزرگسالان شامل ه
واکسیناسیون آنفلوانزا : واکسیناسیون سالانه علیه آنفلوانزا برای تمام افراد ۶ ماهه و بزرگ تر شامل تمام بزرگسالان توصیه میشود . بزرگسالان سالم ، غیر حامله کمتر از ۵۰ سال بدون شرایط طبی پر خطر میتوانند واکسن زنده ضعیف شده (FluMist ) یا غیر فعال شده آنفلوانزا را به صورت داخل بینی دریافت کنند . سایر افراد باید واکسن غیر فعال شده را دریافت دارند .بزرگسالان ۶۵ ساله و بزرگتر میتوانند واکسن استاندار آنفلوانزا یا دوز بالای واکسن آنفلوانزا (Fluzone) را دریافت دارند. اطلاعات بیشتر در مورد واکسیناسیون آنفلوانزا در سایت http:www,cdc,gov/vaccines/vpol__vac/flu/default,htm در دسترس میباشد. ۲ _ واکسناسیون کزاز ، دیفتری و سیاه سرفه بدون سلول : Td/TdaP ) یک دوز تک زمانه Tdap را به بزرگسالان کمتر از ۶۵ سال که قبلا Tdap را دریافت نکرده اند و یا وضعیت تجویز واکسنشان نامعلوم است ، جهت جایگزینی یکی از بوسترهای ۱۰td ساله تجویز میکنند
تقویت ایمن سازی در بزرگسالان : اگر چه ایمن سازی جزء اصلی ویزیت های طبی روتین در اطفال در آمده است ، ولی هنوز به عنوان جزئ از ویزیت های مراقبت سلامتی برای بزرگسالان در نیامده است . این فصل بر روی اصول ایمن سازی و استفاده از واکسن در بزرگسالان متمرکز است شواهد تجمعی مطرح کننده آنند که پوشش ایمن سازی را میتوان از طریق تلاش هایی با جهت دهی عوامل سطح مصرف کننده ، مرتقب ، موسسه و سیستم بهداشتی افزایش داد. گزارشات مطرح کننده آنند که استفاده از استراتژی های متعدد در افزایش میزان پوشش موثرتر از استفاده از یک استراتژی واحد میباشد . توصیه های برای ایمن سازی بزرگسالان : کمیته مشاوره ای CDC برای اقدامات ایمن سازی (ACIP) منبع اصلی توصیه برای استفاده از واکسن ها مورد تایید FDA برای کودکان و بزرگسالان در جمعیت شهری ایلات متحده میباشد ACIP یک کمیته مشاوره ای ایالتی میباشد که متشکل از ۱۵عضو رای
شناسایی و کنترل همه گیری: گروه موارد بیماری قابل پیشگیری توسط واکسن در یک موسسه ، مرکز طبی یا یک جامعه ممکن است نشان دهندهٔ تغییرات مهم در پاتوژن ، واکسن یا محیط باشد. عوامل بسیاری که میتوانند بیماری های قابل پیشگیری توسط واکسن را افزایش دهند شامل ۱_ میزان پایین ایمن سازی که منجر به تجمع افراد مستعد میگردد مانند بازگشت سرخک در میان کسانی که از واکسیناسیون امتناع کرده اند. ۲_ تغییرات در عامل عفونی که امکان فرار از حفاظت ناشی از واکسن را فراهم میکند مانند پنوموکوک نوع غیر واکسنی . ۳_ کم اثر شدن ایمنی ناشی از واکسن مانند سیاه سرفه در میان نوجوانان و بزرگسالان واکسینه شده در اوایل کودکی ۴_ معرفی منبع نقطه ای تلقیح بزرگ مانند مواجهه با ویروس هپاتیت A با منشأ غذایی ) موارد گزارش شده بیماری های مستعد همه گیری به مراجع سلامت عمومی میتواند شناسایی مواردی را که نیاز به مداخلات بیش
کنترل ، حذف و ریشه کنی بیماری های قابل پیشگیری با واکسن : برنامه ایمن سازی با اهداف کنترل ، حذف و یا ریشه کنی بیماری همراهی دارد .کنترل یک بیماری قابل پیشگیری با واکسن نتایج ناخوشی را کاهش میدهد و اغلب اثرات اخلال گر همراه با همه گیری بیماری در جوامع مدارس و مؤسسات را محدود میکند . برنامه های کنترل همچنین میتواند عدم حضور در محل کار به علت ناخوشی یا مراقبت از کودکان بیمار را کاهش دهد و نیز موجب کاهش عدم حضور در مدرسه و محدود شدن استفاده از مراقبت های سلامتی همراه با ویزیت های درمانی گردد. حذف یک بیماری هدفی فراتر از کنترل است و معمولا به کاهش در حد صفر موارد در یک منطقه جغرافیایی اطلاق میشود ،اما بعضی مواقع با کاهش بومی انتقال مستمر یک عفونت در یک منطقه جغرافیایی تعریف میشود. مثلا در سال ۲۰۱۰ ، در ایالات متحده انتقال بومی سرخک ، سرخجه، فلج اطفال و دیفتری حذف شد . اهمیت پات
اصول ایمن سازی واستفاده از واکسن : مداخلات طبی کمی در یک قرن گذشته میتواند با اثری که ایمن سازی بر روی افزایش طول عمر ، صرفه جویی اقتصادی و کیفیت زندگی داشته است ، رقابت کند. امروزه بیماری های قرن هفدم از طریق تجویز روتین واکسن ها به کودکان و بزرگسالان در ایالات متحده قابل پیشگیری هستند . و بیشتر بیماریهای قابل پیشگیری با واکسن در دوران کودکی از نظر تاریخی به حد پایین رسیده اند .مراقبین سلامت اکثر واکسن ها را در ایالات متحده به شکل سرویس های سلامتی روتین در اختیار مردم قرار میدهند . و بنابراین نقش مهمی در سیستم سلامت عمومی مردم دارند . اثر واکسن : ایمن سازی علیه بیماری های عفونی اختصاصی افراد را علیه عفونت محافظت میکند و بنابراین از ناخوشی های علامت دار جلوگیری میکند . واکسن های اختصاصی ممکن است از شدت ناخوشی بالینی بکاهند (مانند واکسن های روتا ویروس و گاستر و آنتریت شدی