پیشگیری از عفونتهای باکتریایی: گاه استفاده از انتی بیوتیک ها در بیمارانی اندیکاسیون دارد که شواهدی از عفونت ندارند ، اما انتظار میرود به دلیل شرایط زمینه ای که خطر عمده ای برای عفونت هستند . در معرض پاتوژن های باکتریایی قرار گیرند اصول پایه ای پیشگیری آنتی بیوتیکی بر موارد زیر استوار است اولا خطر بالقوه عفونت باید بیش از خطر عوارض جانبی آنتی بیوتیک باشد. ثانیا آنتی بیوتیک باید برای کوتاه ترین زمان لازم برای پیشگیری از عفونت مورد نظر تجویز گردد.ثالثا آنتی بیوتیک باید پیش از وقوع خطر مورد انتظار ( مثلا ظرف یک ساعت قبل از برش جراحی های انتخابی )یا در کوتاهترین زمان ممکن پس از مواجهه با یک فرد آلوده ( مثلا به مننژیت مننگوکوکی ) تجویز شود . اندیکاسیون های اصلی پیشگیری آنتی بیوتیکی در بزرگسالان دکر شده است . در این جدول تنها به مواردی اشاره شده که مورد قبول اغلب محققین بوده ،
عفونتهای پنوموکوکی : در اواخر قرن نوزدهم ،میکروکوکسی های جفت برای اولین بار در خون خرگوش ها تلقیح شده با بزاق انسانی توسط هم لوئی پاستور در فرانسه و هم جورج استرنبرگ یک پزشک ارتش آمریکا شناسایی شد. نقش مهم این میکروکوکسی ها در بیماری انسان در آن زمان معلوم نبود .در سال ۱۸۸۶ ، زمانی که ارگانیسم به عنوان پنوموکوکوس و دیپلوکوک پنومونی نام گذاری شد ، پنوموکوک توسط بسیاری از محققین مستقل جدا شده بود و نقش آن در ایجاد پنومونی به خوبی شناخته شده بود. در دهه ۱۹۳۰ پنومونی سومین علت مرگ در ایالات متحده بعد از بیماری قلبی و سرطان ) و مسئول تقریبا ۷ درصد تمام مرگ ها در ایالات متحده و اروپا بود. در حالی که پنومونی توسط تعداد زیادی از پاتوژن ها ایجاد میشود ، پنومونی لوبار ( الگویی که به احتمال بیشتری ناشی از پنوموکوک میباشد تقریبا نیمی از تمام مرگهای ناشی از پنومونی را در ایالات متحده
دارو درمانی ترکیبی : یکی از اصول دارو درمانی ضد میکروبی این است که اگر باکتری عامل عفونت مشخص شد اختصاصیتر این درو های ممکن باید مورد استفاده قرار گیرد استفاده از یک فعالیت باعث کاهش تغییرات فلور طبیعی و مهار رشد بیش از حد میکروب های بیمارستانی( مثل کاندیدا آلبیکانس ، انتروکوک ، کلستریدیوم دیفیسیل ، یا استا فیلوکوک مقاوم به متی سیلین ممانعت از عوارض احتمالی رژیم های چند دارویی و کاهش هزینه میشود با این حال برخی شرایط ویژه استفاده بیش از یک آنتی بیوتیک را ضروری می سازد اینها به صورت زیر خلاصه می شود. 1- پیشگیری از ظهور میکروب های جهش یافته مقاوم. در ژن های خاصی که مسئول تولید پروتئینهای هدف برخی آنتیبیوتیکها جهش های خود به خود به فراوانی دیده میشود استفاده از این داروها جمعیت حساس را از بین برده جهش یافته های مقاوم را در محل عفونت باقی گذاشته و باعث شکست درمان د
مترونیدازول : مترونیدازول یک ایمیدازول مصنوعی صرفاً علیه باکتری های بیهوازی تک یاخته ای فعال است احیا گروه نیتروی مترونیدازول توسط سیستم حمل الکترون بی هوازی باکتری یکسری بازدیدهای واکنشی موفقی تولید می کنند که به DNAآسیب می رساند. تغییر نفوذ پذیری غشای سلولی پلی میکسین ها : پلی میکسین B و کولیستین ، یا پلی میکسین E, پلی پپتیدی های حلقوی بازی هستند آنها ترکیبات کاتیونی فعال در سطح هستند به نفوذ پذیری غشا خارجی و سیتوپلاسمی باکتری های گرم منفی را مختل میکنند. گرامیسیدین A: یک پلی پپتید با ۱۵ اسید آمینه که به عنوان یونوفور در دو لایه لیپیدی ، کانال یا سوراخ ایجاد میکند . داپتومایسین : این دارو یک آنتی بیوتیک لیپوپپتیدی باکتریسیدال جدید است که با قرار گرفتن در غشای سلولی باکتری های گرم مثبت منجر به تشکیل کانالهای میشود که با به بیرون راندن یون های داخل سلولی منجر به کشت
درمان و پروفیلاکسی عفونت های باکتریال : ساخت واکسن ها و داروهایی که از عفونتهای باکتریال پیشگیری نموده یا آنها را درمان میکنند یکی از پیشرفت های اصلی در زمینه بهبود کمیت و کیفیت زندگی انسانها در قرن بیستم است. داروهای ضد میکروبی � پرمصرف ترین انواع دارو ها در سراسر جهان هستند در صورت استفاده صحیح این داروها نجاتبخش حیات هستند با این حال استفاده نابجا باعث افزایش هزینه عوارض تداخلات دارویی بسیار مقاومت دارویی و بی ارزش شدن این داروهای با ارزش می گردد. استفاده منطقی از داروهای ضد میکروبی به فهم 1- نحوه عملکرد طیف اثر، فارماکوکینتیک ، فارماکودینامیک ، سمیت ها و تداخلات 2-مکانیزم های مقاومت باکتریها 3- استراتژی های قابل استفاده توسط پزشکان جهت محدود کردن مقاومت بستگی دارد به علاوه عوامل مربوط به بیمار ، مثل محل عفونت سایر داروهای مصرفی آلرژی ها و وضعیت ایمنی و ترشح
پیوند لوزالمعده : پیوند �زالمعده بیشتر اوقات همراه یا بعد از پیوند کلیه صورت میگیرد اگرچه ممکن است به تنهایی نیز انجام شود پیوند لوزالمعده می تواند با عفونت های زودرس باکتریال و قارچی عارضه دار شود. لوستر لوزالمعده های پیوندی به روده تخلیه می شود در حالی که بقیه موارد به مثانه تخلیه می شود یک قسمت از دئو دنوم برای ایجاد اناستوموز بین لوزالمعده پیوندی یا مثانه استفاده میشود. تخلیه به روده با خطر عفونت های زودرس آلو گرافت و داخل شکمی با باکتری باکتری های روده ای و مخمرها همراه است که این عفونت ها ممکن است منجر به از دست رفتن پیوند شوند. تخلیه به مثانه با میزان های بالایی از عفونت های مجاری ادراری و سیستیت استریل همراه است با این حال عفونت معمولا با آنتی بیوتیک های مناسب قابل درمان است در هر دو پروسه یبیوتیکهای پروفیلاکتیک معمولاً در هنگام جراحی مورد استفاده قرار م
پیوند کبد : همانند دیگر انواع پیوند های زودرس باکتریال یکی از مشکلات اساسی پیوند کبد هستند بسیاری از مراکز حتی در غیاب عفونت اثبات شده آنتی بیوتیک های وسیع الطیف سیستمیک را در ۲۴ ساعت اول بعد از عمل یا حتی طولانیتر تجویز میکنند با این حال علی رغم پروفیل عوارض شایع بوده و با مدت زمان عمل و نوع تخلیه صفراوی در ارتباط هستند. عمل جراحی که بیش از ۱۲ ساعت طول بکشد و افزایش احتمال عفونت همراه است بیمارانی که کولدوکوژژو نوستومی با تخلیه مجرای صفراوی به حلقه Roux-en-Y ژژونوم دارند بیش از آنها که صفرا از طریق کولدوکوکولدوکوستومی با اتصال مجرای صفراوی مشترک اهداکننده به مجرای صفراوی مشترک دریافت کننده تخلیه میشود دچار بیماری قارچی میشنود. پریتونیت و آبسه های داخل شکمی عوارض شایع پیوند کبد هستند شاید پریتونیت میکروبی یا آبزی های موضوعی نتیجه نشت صفرا باشد حقوق زودرس نشت صف
پیوند ریه : اینکه گیرندگان ریه پیوندی مستعد پنومونی باشد تعجب آور نیست احتمالا ترکیبی از ایسکمی و آسیب مخاطی متعاقب آن به همراه از بین رفتن عصب و عدم تخلیه در میزان بالای پنومونی ( ۶۶ درصد در یک مطالعه دخیل هستند. پروفیلاکسی با مقادیر زیادی آنتی بیوتیکهای وسیع الطیف که سه تا چهار روز اول جراحی شاید احتمال پنومونی را کاهش دهند عوامل بیماری زای گرم منفی آنتروباکتریاسه و گونههای پسودو مونا در دو هفته اول جراحی محدوده زمانی حداکثر آسیب پذیری مشکل ساز هستند. همچنین پنومونی میتواند توسط کاندیدا احتمالا در نتیجه کلونیزاسیون های ریه اهدایی آسپرژیلوس و کریپتوکوکوس ایجاد شود. شاید مدیا ستینیت در دریافت کنندگان ریه پیوندی از پیوند قلب هم شاید در باشند با عکس در دو هفته اول جراحی به وجود می آیند بدون پروفیلاکسی معمولا پنومونیت CMV ماه اول جراحی بروز می کند و بیماری اولیه د
پیوند قلب : عفونت زخم جناح و مدیا ستینیت از عوارض زودرس پیوند قلب هستند یک دوره خفیف آتریا افزایش مختصر گل و بلبل های سفید قبل از پیدایش حساسیت و ترشحات در محل شایع است. شک بالینی بر پایه عدم ثبات یا جوش نخوردن جناغ باعث تشخیص می شود در اغلب بیماران علت عفونت پاتوژن های دائمی معمول پوست ( استافیلوکوک طلایی از جمله سویه های مقاوم به متی سیلین و استافیلوکوک اپیدرمیدیس ) و همچنین میکروب های گرم منفی ( پسودمونا آئروژینواز و قارچ ها ( کاندیدا ) هستند . میکوپلاسما هومینیس در موارد نادر ممکن است علت مدیا ستینیت در گیرندگان پیوند قلب نیز باشد چون این عامل بیماری زا برای رشد نیاز به محیط بی هوازی دارد دیدن آن در محیط عادی مشکل است آزمایشگاه باید از احتمال عفونت میکند میکو پلاسما هومینیس آگاه باشد . درمان مدیا ستینیت میکوپلاسما هومینیس با ترکیبی از دبریدمان جراحی ( گاهی نیازمند ع
پیوند کلیه : عفونتهایی که ظرف مدت کوتاهی پس از پیوند کلیه به وجود میآیند اغلب ناشی از باکتری هایی هستند پروفیلاکسی آنتی بیوتیکی قبل از عمل نقش موثری دارد و بسیاری از مراکز برای کاهش خطر عوارض بعد از عمل از سفالوسپورین ها استفاده می کنند. عفونت های ادراری زودتراز پس از پیوند معمولاً به دلیل تغییرات آناتومیک از جراحی هستند قبیل عفونتهای زودتر از شاید نیازمند درمان طولانی باشد مثلا ۶ هفته درمان آنتی بیوتیکی برای پیلونفریت عفونت های ادراری که پس از شش ماه از گذشت پیوند میدهند چون ظاهراً با میزان بالای پیلونفریت یا عودی که با عفونتهای سه ماهه اول دیده میشوند همراه نیستند �کن است مدت کوتاهتری درمان شوند. پروفیلاکسی باتری متوپریم – سولفامتوکسازول ( یک قرص با قدرت دو برابر ۸۰۰ میلی گرم سولفامتو کسازول ۱۶۰ میلی گرم تری متوپریم هر روز. طی ۶-۴ ماه اول بعد از پیوند ا