سایر علل ترشح مهبلی یا واژینیت : در واژینیت اولسراتیو ناشی از TSS استافیلوکوکی ، S.aureus باید به وسیله رنگ آمیزی گرم یا کشت مایع مهبلی به سرعت شناسایی شود . در واژینیت التهابی تفلسی ، گسترده های مایع مهبلی ،نوتروفیل ها ، تفلس وسیع اپی تلیوم مهبلی ، افزایش تعدادسلولهای پارابازال و کوکسی های گرم مثبت را نشان میدهند. این سندرم به درمان با کرم 2% کلیندامایسین اغلب همراه با ترکیبات استروئیدی موضعی برای چندین هفته پاسخ میدهد . علل دیگر واژینیت و علایم فرجی -مهبلی در زنان عبارتند از احتباس اجسام خارجی ( مانند تامپون ) cervical اسپرم کش مهبلی ،فرآورده ها یا دوش ضد عفونی کننده مهبلی ، آتروفی اپی تلیوم مهبلی در زنان یائسه یا شیرده ، واکنش آلرژیک به کاندوم لاتکس ،آفت های مهبلی ناشی از عفونت HLV یا سندرم بهجت ، و وستیبولیت ( یک سندرم کمتر شناخته شده ) سرویسیت موکوسی – چرکی : MPC به التهاب اپی تلی
اورتریت در مردان : باعث ایجاد ترشح پیشابراهی ، سوزش ادار و یا هردوی اینها و معمولا بدون تکرار ادرار می گردد. علل آن شامل نیسریا گونوره ، کلامیدیا تراکوماتیس ،مایکو باکتویوم ژنیتالیوم ، اوره آپلاسما اوره آلیتیکوم ، HSV ، تریکوموناس واژینالیس و آدنوویروس میباشند. تا همین اواخر ، کلامیدیا تراکوماتیس عامل ۴۰-۳۰% از موارد اورتریت غیر گنوکوکی (NGU) به خصوص در مردان هتروسکسوال بود. با این وجود ،نسبت موارد ناشی از این ارگانیسم احتمالا به علت برنامه های موثر کنترل کلامیدیا در برخی از جوامع کاهش یافته باشد و بنظر میرسد مردان مسن با اورتریت کمتر احتمال دارد که عفونت کلامیدیایی داشته باشند . HSV و تریکوموناس واژینالیس ، هر یک عامل بخش کوچکی از موارد NGU در ایالات متحده میباشند.اخیرا مطالعات متعددی بطور ثابت مایکوپلاسماژنیتالیوم را به عنوان عامل احتمالی بسیاری از مو
واکسیناسیون در موقعیت های غیر طبی: میزان واکسیناسیون در مراکز طبی در میان کودکان کم سن و بزرگسالان »65 سال بالاترین حد میباشد . افراد در این گروهای سنی ویزیت های بیشتری میشوند و با احتمال بیشتری در یک خانه طبی منسجم نسبت به کودکان بزرگتر نوجوانان و بزرگسالان غیر مسن تحت مراقبت قرار میگرند . واکسیناسیون خارج از خانه طبی میتواند دسترسی به آنهایی که ویزیت های مراقبت سلامتی شان محدود است را گسترده کند و بار اقداماتی بالینی پر تراکم را کاهش دهد . در بعضی اماکن ، مشکلات مالی مربوط به نیازهای فهرست بندی و نگهداری منجر به نداشتن ذخیره یا ذخیره کم واکسن توسط مراقبین گردیده است . در خارج از از مطب های خصوصی و بیمارستانها ، واکسیناسیون ممکن است در محل دپارتمان سلامتی ، محل کار ، محلهای خرده غروشی (شامل داروخانه ها و سوپر مارکت ها ) و مدارس یا کالج ها انجام شود . زمانیکه واکسنها در م
استراتژی های مراقبین و مراکز مراقبت سلامتی : مراقبین سلامتی میتوانند تأثیر قابل توجهی بر روی بیماران در رابطه با ایمن سازی داشته باشند . یک توصیه از یک پزشک یا پرستار تأثیر بیشتری از توصیه جوامع حرفه ای یا تایید هنر پیشگان دارد . مراقبین باید به خوبی دربارۂ خطرات و فواید واکسن ها به مصرف کنندگان اطلاع رسانی کنند تا نگرانی های رایج بیمار را کاهش دهند . CDC کالج آمریکایی پزشکان و آکادمی آمریکایی پزشکان خانواده ، برنامه واکسیناسیون بزرگسالان را هرسال مرور و به روز میکنند و وسایل آموزشی برای تسهیل بحث مراقبت -بیمار در مورد واکسیناسیون تهیه کرده اند.www.cdc.gov.vaccines سیستم حمایتی : مراکز طبی به روش های مختلف میتوانند برای اطمینان از اینکه مراقبین به طور مستمر ایمن سازی اختصاصی برای بیماران دارای اندیکاسیون جهت واکسن های اختصاصی را پیشنهاد میدهند ، یا خیر ،با هم همکاری میکنند . و
پایش بی خطر بودن و گزارش عوارض جانبی: قبل از آنکه واکسنها توسط FDA مجاز شمرده شوند ، در تحقیقات بالینی با داوطلبین مورد ارزیابی قرار میگرند . این تخقیقات در سه فاز پیشرونده هدایت میشوند فاز تخقیقات کوچک است و معمولا شامل کمتر از 100 داوطلب میباشد ، اهداف این فاز تامین یک ارزیابی پایه بی خطر بودن واکسن و شناسایی عوارض نامطلوب رایج میباشند. فاز 2 تخقیقات که بزرگتر میباشد و ممکن است چند صد دواطلب را شامل شود ، اطلاعات بیشتری را در مورد بی خطر بودن واکسن جمع آوری میکند و معمولا برای ارزیابی ایمنی زایی طراحی میشوند . اطلاعات به دست آمده از تحقیقات فاز 2 را میتوان برای تعیین ترکیب واکسن تعداد دوزهای مورد نیاز و لیستی از عوارض نامطلوب رایج استفاده کرد . واکسنهای که به نظر امیدوار کننده می آیند ، در فاز3 تحقیقات مورد ارزیابی قرار میگرند که بطور معمول شامل صدها تا هزاران داوطلب میبا
تجویز واکسن : واکسن های تزریقی برای تجویز روتین به بزرگسالان در ایالات متحده از طریق داخل عضلانی یا زیر جلدی داده میشود. بیشتر واکسن های تزریقی به بزرگسالان از طریق داخل عضلانی داده میشوند . واکسن هایی که از طریق زیر جلدی داده میشوند شامل واکسن های حاوی ویروس زنده مانند واکسن های آبله مرغان ، زونا و MRR و واکسن غیر فعال پلی ساکاریدی مننگوکوکی میباشند . واکسن پلی سارکاریدی پنوموکوکی را ممکن است از راههای مختلف داد ولی تجویز داخل عضلانی ترجیج داده میشود چرا که با خطر پایین تر واکنش های محل تزریق همراه است . واکسن هایی که از ط یق زیر جلدی به بزرگسالان داده میشوند ، با یک سوزن 5/8 اینچی به داخل منطقه بالایی خارجی عضله سه قلو زده میشوند . واکسن های که از طریق داخل عضلانی به بزرگسالان زده میشوند ، به داخل عضله دلتوئید با یک سوزن که طول آن بر اساس جنس و وزن گیرندۂ واکسن کافی برای نف
شرح حال بیش حساسیتی فوری به یک جزء واکسن : یک واکنش آلرژیک شدید مانند آنافیلاکسی به دوز قبلی یک واکسن یا به یکی از اجزاء آن ممنوعیتی برای واکسیناسیون میباشد . در حالیکه بیشتر واکسن ها اجزاء بسیاری دارند ، مواردی که بیشترین احتمال را دارند که به آنها واکنش آلرژیک شدید ایجاد شود شامل پروتين تخم مرع ، ژلاتین و مخمر میباشند . علاوه بر این ، اگر چه کائو چوی طبیعی لاتکس یک جزء واکسن نیست بعضیواکسنها به صورت ویال ها یا سرنگهایی تهیه میشوند که حاوی کائو چوی طبیعی هستند. این واکسن ها را میتوان از طریق برچسب محصول شناسایی کرد و نباید به افرادی که آلرژی شدید آنافیلاکتیک به لاتکس داشته اند ، تجویز شود . بیش حساسیتی موضعی یا تماسی رایج تر به لاتکس ممنوعیتی برای تجویز واکسن تهیه شده در یک ویال یا سرنگ که حاوی لاتکس است ، نمیباشد . واکسن هایی که از آوریل 2009 تولید شده اند و بعضی مواقع به
واکسیناسیون سرخک ،اوریون ،MMR : بطور کلی بزرگسالانی که قبل از سال 1957 به دنیا امده اند ،علیه سرخک و اوریون ایمن در نظر گرفته میشوند . تمام بزرگسالانی که در سال 1957 و بعد از ان متولد شده اند باید ایا بیشتر از یک دوز واکسن MMR را دریافت دارند مگر آنکه ممنوعیت طبی برای تجویز واکسن داشته باشند . شواهد آزمایشگاهی ایمنی علیه هر یک از این سه بیماری داشته باشند یا مستندات تشخیص سرخک یا اوریون توسط مراقب را داشته باشند برای سرخجه ،مستندات تشخیص بیماری توسط مراقب شاهد قابل قبولی برای ایمنی به حساب می آید. جز سرخکی : دوزدوم واکسن ؛ MMR که حداقل 28 روز بعد از اولین دوز تجویز شود .برای بزرگسالانی که 1- اخیرا با سرخک مواجهه یافته اند یا در وضعیت همه گیری سرخک قرار دارند 2- دانش آموزان موسسات اموزشی پس ثانویه هستند 3- در مراکز مراقبت سلامتی کار میکنند یا 4- برنامه سفره های بین المللی را دارند ،توصی
واکسیناسیون آبله مرغان :
تمام بزرگسالان بدون شواهد ایمنی به آبله مرغان باید ۲ دوز واکسن تک آنتی ژنی آبله مرغان را در صورتی که قبلا واکسینه نشده باشند یا دوز دوم واکسن را اگر تنها یک دوز گرفته باشند ،دریافت دارند .
مگر آن که ممنوعیت طبی برای ان وجود داشته باشد ملاحظات خاصی باید برای انهایی که ۱_ تماس نزدیک با افراد پر خطر برای ابتلا به بیماری شدید مانند پرسنل مراقبت بهداشتی و تماس های خانوادگی افراد دچار اختلال ایمنی دارند .
۲_ از نظر مواجهه یا انتقال بیماری پر خطر هستند مانند معلمین ، کارمندان مراقب کودک ، ساکنین و پرسنل موسسات شامل مؤسسات اصلاح تربیت ، دانش آموزان کالج ، پرسنل نظامی ، نوجوانان ، و بزرگسالانی که با کودکان در یک خانه زندگی میکنند ، زنان غیر حامله در سن باروری و مسافرین بین المللی ،در نظر گرفته شوند.
شواهد ایمنی به آبله مرغان در بزرگسالان شامل ه
شناسایی و کنترل همه گیری: گروه موارد بیماری قابل پیشگیری توسط واکسن در یک موسسه ، مرکز طبی یا یک جامعه ممکن است نشان دهندهٔ تغییرات مهم در پاتوژن ، واکسن یا محیط باشد. عوامل بسیاری که میتوانند بیماری های قابل پیشگیری توسط واکسن را افزایش دهند شامل ۱_ میزان پایین ایمن سازی که منجر به تجمع افراد مستعد میگردد مانند بازگشت سرخک در میان کسانی که از واکسیناسیون امتناع کرده اند. ۲_ تغییرات در عامل عفونی که امکان فرار از حفاظت ناشی از واکسن را فراهم میکند مانند پنوموکوک نوع غیر واکسنی . ۳_ کم اثر شدن ایمنی ناشی از واکسن مانند سیاه سرفه در میان نوجوانان و بزرگسالان واکسینه شده در اوایل کودکی ۴_ معرفی منبع نقطه ای تلقیح بزرگ مانند مواجهه با ویروس هپاتیت A با منشأ غذایی ) موارد گزارش شده بیماری های مستعد همه گیری به مراجع سلامت عمومی میتواند شناسایی مواردی را که نیاز به مداخلات بیش