بیماری قلبی

بیماری قلبی :
حوادث قلبی عروقی علت اصلی مرگ در بین مسافرین و بروز موارد اورژانس حین پرواز در هواپیماهای مسافربری است.
همراه داشتن داروهای اضافی در یک ساک دستی به همراه یک کپی از آخرین الکترو کاردیوگرام و نام و شماره تلفن پزشک معالج بیمار توصیه میشود .
تجهیزات حفاظتی فرودگاه بر ضربان سازی های قلبی تأثیر ندارد ولی ماهواره های بین المللی نمیتوانند علائم کنترل عملکرد ضربان سازی های قلبی از طریق تلفن الکترونیک را انتقال دهند .
بیمارانی که دفیبریلاتور الکترونیکی دارند باید روی یادداشتی که همراهشان است در مورد نحوه عمل کردن آن توضیح دهند وتقاضای بازرسی دستی نمایند .
مسافر میتواند از مخازن اکسیژن که می باید توسط پزشک قبل از زمان پرواز دستور داده شود ( زیرا سیستم های تحویل اکسیژن استاندارد نیستند ) استفاده کند.
مسافر باید در خواست کند که صندلی کنار راهرو هواپیما را به او بده�

مسافران آلوده به HIV : مسافران آلوده به HI V به علت وجود پاتوژن های که ممکن است در مقصد آنها شایعتر باشد از نظر ابتلا به عفونت های جدی در معرض خطر خاصی قرار دارند. با این حال میزان خطر در درجه اول بستگی به وضعیت ایمنی مسافر هنگام سفر دارد .افرادی که شمارش سلول های+ CD4 آنها طبیعی یا بیشتر از uL/500 است . هیچگونه خطر افزوده ای نسبت به افراد فاقد عفونت HIV در طول سفر ندارند .افراد مبتلا به AIDS ( شمارش سلول های+ CD4 کمتر از uL/۲۰۰ وسایر بیمارانی که علامت دار هستند نیاز به مشاوره اختصاصی داشته و باید قبل از ترک محل توسط یک متخصص طب مسافرت ویزیت شوند بخصوص هنگام سفر به کشورهای در حال توسعه . امروزه بسیاری از کشورها بطور روتین از ورود افراد HIV مثبت پیشگیری میکنند هر چند بنظر نمیرسد که چنین مقررات محدود کننده ای باعث کاهش سرایت ویروس شود . بطور کلی آزمایش HIV برای کسانی که میخواهند بیش از ۳ مه در خا�

بارداری و مسافرت : سوابق پزشکی و برنامه مسافرتی یک خانم باردار ، کیفیت خدمات پزشکی که در مقصد وی ارائه میشود و قابلیت انعطاف پذیری او مشخص میکند که آیا مسافرت طی حاملگی عاقلانه است یا نه. بر طبق نظر انجمن متخصصین زنان و مامایی آمریکا ، بی خطرترین بخش بارداری برای مسافرت بین ۱۸ تا ۲۴ هفتگی است که خطر سقط خود بخود و یا زایمان زود رس به حداقل میرسد. بعضی از متخصصین مامایی ترجیح میدهند که بعد از هفته ۲۸ بارداری مسافرت تنها تا چند صد مایلی منزل صورت گیرد تا در صرت بروز خطر نزدیک باشند ، با وجود این بطور کلی مسافرت برای زنان باردار سالم مورد قبول است . علیرغم این توصیه کلی ، چندین کنتراند یکاسیون نسبی برای مسافرت های بین المللی در طول دوران بارداری وجود دارد که عبارتند از سابقه سقط ، زایمان زودرس ، نارسایی سرویکس یا تو کسمی بارداری ، در صورت وجود مشکلات عمومی پزشکی از قبیل دیاب

پیشگیری از بیماری های گوارشی: اسهال ،علت اصلی بیماری در مسافرین معمولا دوره کوتاهی داشته خود بخود محدود میشود ، با این حال ،۴۰% از افراد مبتلا مجبور میشوند برنامه ریزی های خود را تغییر دهند و ۲۰% دیگر باید در بستر استراحت نمایند. مهم ترین عامل تعیین کننده خطر ، مقصد مسافر است .میزان شیوع در عرض ۲ هفته اقامت در کشورهای صنعتی ۸% و در بعضی از مناطق آفریقا و آمریکای جنوبی و آسیای جنوب شرقی ۵۵% است . شیرخواران و جوانان در معرض خطر بیشتری قرار دارند . یک بازنگری جدید مطرح کننده این است که ارتباط کمی بین بی احتیاطی در غذا خوردن و بروز اسهال مسافرین وجود دارد. مطالعات قبلی دانشجویان آمریکایی در مکزیک نشان داد که غذا خوردن در رستورانها و کافه تریاها یا مصرف غذای خریداری شده از دستفروش های خیابان با افزایش خطر همراه است. اتیولوژی : شایعترین پاتوژن های که مشخص شده میتوانند در مسافری�

پیشگیری از مالاریا و سایر بیماریهای منتقله از طریق حشرات : بطوری که تخمین زده میشود سالانه بیش از ۳۰،۰۰۰ مسافر آمریکایی و اروپایی به مالاریا مبتلا میشوند . خطر مالاریا در بین مسافرین اقیانوسیه و کشورهای جنوب صحرای افریقا به ترتیب 1 به 5 و 1 به 50 در هرماه اقامت ، در بین کسانیکه پروفیلاکسی دریافت نداشته اند بیشترین است . در مسافرین مناطق مالاریا خیز شبه قاره هند و جنوب شرق آسیا خطر ابتلا در متوسط (۱ به ۲۵۰ تا ۱ به ۱۰۰۰ به ارزای هر ماه اقامت ) و در مسافرین آمریکایی جنوبیو مرکزی کم ( ۱ به ۲۵۰۰ تا در ۱ به ۱۰،۰۰۰ به ازای هرماه اقامت است . از بیش از ۱۰۰۰ مورد مبتلا به مالاریا که سالانه در آمریکا گزارش میشود ۹۰% موارد مربوط به پلاسمودیوم فالسی پاروم در بین مهاجرین یا مسافرینی که از آفریقا و اقیانوسیه برمیگردند دیده میشود . مهاجرانی که بطور مقطعی به کشور خود باز میگردند ، در بالاترین �

تب زرد : ممکن است ارائه مدارک تزریق واکسن تب زرد بعنوان یکی از شرایط ورود به کشورهای جنوب صحرای آفریقا یا آمریکای جنوبی روی خط استوا که موارد آندمی یا اپیدمی این بیماری در آنجا دیده میشود و نیز برای کشورهایی که خطر ورود این عفونت به آنجا وجود دارد الزامی باشد این واکسن تنها توسط مراکز شناخته شده ایالتی تب زرد تجویز میگردد و تجویز آن باید بر روی یک گواهی واکسیناسیون بین المللی رسمی ثبت گردد . لیست مراکزی در آمریکا که واکسیناسیون تب زرد انجام میدهند در سایت CDC به آدرس www.cdc.gov/travel قابل دسترسی است .اطلاعات اخیر نشان میدهند که کمتر از 50% مسافرین که به مناطق اندمیک تب زرد وارد میشوند ایمن سازی شده اند . شیوع عوارض جانبی جدی این واکسن اخیرا افزایش یافته است .در کسانی که اولین بار واکسینه میشوند ممکن است سندرمی عصبی 1 نفر به ازای هر 125،000 واکسن ) یا احشایی (1 نفر به ازای ۲۵۰،۰۰۰ واکسن

واکسیناسیون برای مسافرت: ایمن سازی برای مسافرت به سه دسته وسیع تقسیم میشود .روتین( واکسنهای یاد آور کودکان و بالغین که بدون در نظرگرفتن مسافرت لازم اند ) الزامی(واکسن هایی که از نظر مقرارت بین المللی برای ورود به مناطق خاص یا گذشتن از مرز اجباری هستند )و توصیه شده (واکسن هایی که مطلوب هستند زیرا علیه بیماریهایی گوناگونی که مسافرت خطر ابتلا به آنها را می افزاید مصونیت ایجاد میکنند . فهرست واکنش های الزامی و توصیه شده که معمولا به مسافرین تجویز میشوند . ایمن سازی روتین :دیفتری ، کزاز ، پولیو ، دیفتری هنوز یکی از معضلات جهانی محسوب میشود ، در کشورهایی که برنامه های واکسیناسیون محلی خود را کاهش داده اند. اپیدمیهای بزرگی روی داده است مطالعات سرولوژی نشان میدهند که بسیاری از ساکنین آمریکایی شمالی بخصوص خانم های که بیش از 50 سال سن دارند فاقد آنتی توکسین کزاز

تصمیم گیری در مورد این که چه کسانی باید واکسینه شوند: باید برای اطمینان از این که بزرگسالان تمام واکسن های لازم را هر چه سریعتر دریافت دارند تلاش شود . زمانی که بزرگسالان برای مراقبت مراجعه میکنند ، شرح حال ایمن سازی شان باید مورد سنجش قرار گیرد و ثبت گردد و این اطلاعات باید برای شناسایی واکسن های مورد نیاز براساس رایج ترین برنامۂ ایمن سازی بزرگسالان استفاده شوند. وسایل حامی تصمیم گیری به همراه ثبت الکترونیکیاطلاعات سلامتی میتوانند الگوهای مورد نیاز برای واکسیناسیون را فراهم کنند . دستورات ثابت که اغلب برای واکسن های روتین استفاده میشوند مانند واکسن های آنفلوانزا و پنوموکوک به پرستار یا پزشک دارای مجوز تایید شده امکان تجویز واکسن را بدون دستور یک پزشک خاص فراهم میکند و بنابراین موانع برای ایمن سازی بزرگسالان را کاهش میدهد . سنجش ممنوعیت ها و احتیاطات ها : قبل از وا�

واکسیناسیون هپاتیت A افرادی که هر کدام از اندیکاسیون های زیر را داشته باشند و هر فردی که در صدد محافظت از عفونت با ویروس هپاتیت A (HAV باشد باید واکسینه شود . رفتاری : مردانی که هم جنس باز هستند و افرادی که از داروهای تزریقی استفاده میکنند . شغلی : افرادی که با پستانداران نخستی آلوده بهHAV کار میکنند یا آنهایی که با HAV در آزمایشگاه سرو کار دارند . طبی : افرادی که دچار بیماری کبدی مزمن هستند و افرادی که عوامل انعقادی تغلیظ شده دریافت میکنند . سایر موارد : افرادی که به کشورهای که در آنها هپاتیت A اندمیک بالا یا متوسط است سفر میکنند یا در آنها کار میکنند (فهرستی از این کشورها در سایت (http:www,cdc.gov/travel/contentdisease.apx در دسترس میباشد. افراد واکسینه نشده که انتظار تماس فردی نزدیک (مانند هم خانه بودن یا پرستار بچه بودن ) با فرزند خوانده های بین المللی طی اولین 60 روز بعد از ورود به ایالات متحده ازک

واکسیناسیون با پلی ساکارید پنو موکوکی (ppsv) تمام افراد با اندیکاسیون های باید واکسینه شوند : طبی: بیماری ریوی مزمن (شامل آسم ، بیماری های قلبی عروقی مزمن ،دیابت ، بیماری های کبدی مزمن ،سیروز، الکسیم مزمن ، آسپلنی عملکردی یا آناتومیک مانند بیماری سلول داسی شکل یا اسپلنکتومی (اگر اسپلنکتومی الکتیو برنامه ریزی شده باشد ، حداقل دو هفته قبل از جراحی واکسینه شود ) شرایط اختلال ایمنی شامل نارسایی کلیوی مزمن یا سندرم نفروتیک و کاشت حلزون و نشت مایع مغزی نخاعی ، هرچه سریع تر بعد از تشخیص HIV بیمار باید واکسینه شود . سایر موارد :افراد مقیم در سرای سالمندان یا مراکزمراقبت دراز مدت و افرادی که سیگاری هستند . استفاده روتین ppsv برای بومی های هندی آلاسکایی آمریکایی یا افرادی که سن کمتر از65 سال دارند توصیه نمیشود . مگر آنکه وضعیت های طبی زمینه ای داشته باشند که اندیکاسیونی برای تجویزppsv ب�