روی
از مواو معدنی کمیاب است که پس از اهن ،از بیشترین میزان در بدن انسان برخوردار است.
و به طور عمده در عضلات و به مقادیر کمتر در گلبول های قرمز و سفید خون ،شبکیه ی چشم ،استخوان ،پوست،کلیه ،کبد و لوزالمعده یافت میشود. در اقایان ،غده ی پروستات نسبت به سایر اعضا بیشترین مقدار روی را دارد.
کاهش مقدار آن در خون موجب کاهش انسولین خون میشود.
بعضی از تحقیقات نشان داده اند که روی از اثر زیادی در پیشگیری و کاهش علایم سرماخوردگی یرخوردار است.
روی موجب یاداوری فعالیت دستگاه ایمنی،تسریع بهبود زخم ها و سوختگی ها،درمان و جلوگیری از تشدید اکنه ،درمان بعضی موارد بی اشتهایی عصبی، تقویت و بهبود باروری مردان (به ویژه در سیگاری ها)، درمان روماتیسم مفصلی،تقویت حس چشایی و بویایی می شود.
در گوشت قرمز،ماهی،مرغ،بوقلمون یافت میشود. روی موجود در سبزیجات کمتر قابل دسترسی بدن است . همچنین لبنیات و تخم مرغ میزان نسبتا خوبی از این ماده دارند ولی جذب آن از این مواد دشوارتر است. بهترین غذاهایحاوی روی عبارتنداز : صدف ،گوشت قرمز،میگوو خرچنگ.
موجود در لوبیا،نخو ،سویا،بادام زمینی،غلات کامل ، فیبر، مخمر ابجو،سبزی پخته شده ، قارچ ، لوبیا سبز و دانه ی کدو از قدرت جذب کمتری برخوردار است .
رایج ترین مکمل قابل استفاده ، سولفات روی است ولی حداقل جذب را دارد وباعث اشفتگی معده میشود.
مقدار نیاز روزانه بهروی ، در بزرگسالان ،۸تا۱۱ میلی گرم؛ در کودکان ۳تا۵ میلی گرم و در شیرخواران ۲تا۳ میلی گرم است.
این ماده در تشکیل هموگلوبین،بهبود رشد فیزیکی بدن،بهبود کوتاهی قد و کمبود وزن و بهبود ریزش مو نقش دارد.
کمبود آن می تواند موجب بروز بیماری های خودایمنی(مثل ارتریت روماتویید،لوبوس،شوگرن،پسوریازیس و…) شود. همچنین کمبود آن می تواند موجب ناباروری ،میوم رحم،کیست پستان (در خانم ها)،عفونت های قارچی عودکننده دستگاه تناسلی (در خانم ها)، بی اشتهایی(در کودکان) و تاخیر بلوغ جنسی در نوجوانان شود.
