تعریف افسردگی

تعریف افسردگی

افسردگی یک بیماری جسمی و روحی است. اکثر افراد هر دو بیماری روحی و جسمی را دارند اما ماهیت دقیق این علایم از فردی به فردی دیگر متفاوت است. افراد کم و بیش علایم واضح بیماری را نشان می دهند.بعضی از افراد هیچ علائمی از افسردگی را ندارند اما رفتار آن ها غیر عادی است. مثلا خانمی به مطب من مراجعه کرد که قبلا مطیع قانون بود ولی پس از ابتلا به افسردگی شروع به دزدی از مغازه ها می کرد.

علائم روانی افسردگی

به رغم استفادۀ نام افسردگی ، همۀ افراد مبتلا به این بیماری افسرده و ناامید نیستند. بعضی مضطرب هستند، بعضی می گویند که از لحاظ عاطفی بی تفاوت شده اند و برخی تغییراتی در حالات خلقی خود ندارند اما با علائم جسمی بدون دلیل و یا تغییر ات رفتاری به دکتر مراجعه می کنند. علائم روانشناختی شایع به شرح زیر می باشند:

حالات گرفتگی و ناامیدی (حالت افسردگی )

در بیماری افسردگی، حالت گرفتگی و ناامیدی بسیار شدیدتر از زمانی است که فرد هنگام یأس و بی حوصلگی احساس می کند. در این بیماری، فرد دچار احساس اندوه مداوم، پوچی و ترس و کمبود می شود.بعضی ابراز می کنند که ابری بر زندگی آنها تأثیر گذاشته است در افسردگی متوسط یا شدید، حالت افسردگی و یأس اغلب  در هنگام صبح در بدترین وضعیت است و بتدریج در طول روز بهبود می یابد گرچه هیچگاه از بین نمی رود. به این وضعیت تغییرات روزانه گفته می شود.حالت افسردگی  و یأس لذت بردن از زندگی را ناممکن می سازد و فرد حتی از سرگرمی های خود نیز لذت نمی برد. هیچ چیز برای او شادی آور نیست. پزشکان به این علائم آنهدونیا (ناتوانی در دستیابی به لذت ها )می گویند.

در بعضی از موارد خفیف بیماری، حالت افسردگی و یأس هنگام شب بدتر از صبح است که در این صورت ممکن است فرد روز نسبتا خوبی را داشته باشد.به هر حال روزهای بد این افراد بیش از روزهای خوب آنها است. در افسردگی خفیف فرد شاید از مصاحبت با دیگران لذت ببرد.هر چند بدون هیچ دلیلی،خیلی زود این حالت شادی از بین می رود.شخص در اثر افسردگی و ناامیدی اغلب با کمترین ناراحتی و یا حتی بدون هیچ گونه ناراحتی تمایل به گریه دارد.