درگیری اعصاب در اثر دیابت
اگر سطح گلوکز خون برای مدت طولانی بالا بماند ، اعصاب مختلف و بسیاری در بدن تخریب شود که به این حالت نروپاتی می گویند .
آسیب اعصاب پاها : بخش اول
شایع ترین نوع آسیب عصبی در دیابت ، به اعصابی است که عضلات پا را عصب رسانی می کنند و نیز اعصابی که مسئول انتقال پیام حسی از پاها به نخاع می باشند. پاها نسبت به دست ها از لحاظ درگیری تقدم دارند چرا که اعصاب اندام تحتانی طول بیشتری دارند . معمولا علایم درگیری اعصاب از انگشتان پا شروع شده و به تدریج تا زانو بالا می آید و این الگو با عنوان توزیع جوراب گونه (stocking distribu) شناخته می شود . در ابتدای درگیری ممکن است آسیب به صورت گزگز کردن و سوزش سوزش شدن گهگاهی و یا شوک الکتریکی خفیف خود را نشان دهد . با پیشرفت آسیب ، علایم بدتر شده و گزگز کردن همیشگی شده و همچنین بیمار می تواند احساس سوختگی یا سرما کند . با آسیب بیشتر احساس سوختگی و احساس ناخوشایند بهتر می شود ولی احساس بی حسی بیشتر می شود . احساس بی حسی در ابتدا خفیفی است ولی به مرور طوری بارز می شود که بیمار احساس درد نمی کند . این شکل از آسیب باید بسیار جدی گرفته شود چرا که در صورت آسیب به پاها بیمار متوجه نمی شود.
فلج عضلات کوچک پا در اثر آسیب دیابتی اعصاب می تواند سبب تغییر شکل در پا و چنکالی شدن انگشتان و صاف شدن قوس کف پا می شود که این حالت سبب ایجاد کال ها و برجستگی های استخوانی در نقاط فشار می شود و فشار این کال ها سبب ایجاد زخم در بافت های زیرین می شود . درمان های مختلفی برای درد حاصل از نروپاتی وجود دارد و یافتن درمان مناسب برای یک بیمار مستلزم کارآزمایی درمان های مختلفی بر روی آن بیمار است .
No related posts.