رفتار درمانی

رفتار درمانی

تفاوت این نوع درمان با شناخت درمانی این است که در این نوع درمان به جای تمرکز روی طرز فکر بیمار ، رفتار او مورد توجه قرار می دهند و به جای آنکه او را وادار سازند که طرز فکر افسرده کننده نداشته باشند از او می خواهند که کمتر رفتار افراد افسرده را داشته باشد ، بهتر از خود مراقبت کند و خوراک خوبی داشته باشد و احساس شکست را از بین ببرد . بعضی معتقدند که این نوع درمان اولین گام برای بهبودی است .

در مورد « کری » همۀ این موارد به کار گرفته می شود تا به طور قطع از ابتلا به افسردگی شدید او جلوگیری شود . او را تشویق می کنند که از خود مراقبت کند ، خوب بخوابند و غذاهایی را که به آن عادت داشته است ، بخورد و مطمئن باشد که به گرداب افسردگی گرفتار نخواهد شد .

درمان شناختی – تحلیلی

این درمان نیز درمان جدید دیگری است که در آن از تکیک های رفتاری و شناختی استفاده می شود ، اما همچنین با بررسی گذشته  بیمار به او نشان می دهند که طرز فکر او از کجا نشأت گرفته است . این درمان یکی از درمان های کوتاه مدت است که دلیل مشکلات بیمار را ارائه می کند .

اگر « کری » در مورد گذشته اش صحبت کند ، ممکن است معلوم شود که والدین او بسیار سخت گیر بوده اند . احساس حقارت او ممکن است از این موضوع نشأت گرفته باشد که به او به نگاه یک کودک می نگریستند . اگر «کری » متوجه می شد که طرز فکر و احساس او به دلیل موقعیت ها و شرایط کودکی او بوده است ، می فهمید که بهتر است خود را آنگونه که هست قبول داشته باشد و کمتر نسبت به خویشتن دیدگاه انتقادی داشته باشد چرا که در نتیجۀ آن دیدگاه انتقادی ، عدم رضایت و افسردگی ایجاد می شود .