عوامل عروقی
برخلاف وال (نهنگ) و سگ که در آلت تناسلی شان استخوان وجود دارد ،در انسان فقط یک جریان خون است که باعث بزرگ شدن و سفتی آلت تناسلی در مرد می گردد . هر فرایندی که منجر به اختلال در جریان خون در آلت تناسلی شود ، موجب ناتوانی جنسی می گردد . از جمله این اختلالات می توان به سختی شریان ها (آترواسکلروزیس) ، دیابت و فشار خون بالا اشاره کرد . علتی که کمتر شایع است بیماری پیرونی (Peyrns Disease ) می باشد که در آن در بخش های نعوظی آلت تناسلی بافت اسکار تشکیل مسی شود . از آن جایی که نعوظ موفق ، بستگی به حفظ خون جهت تورم بافت های نعوظی آلت تناسلی دارد ، نشت خون ممکن است باعث ناتوانی جنسی شود . افرادی که نشت عروقی دارند ، ممکن است خون رسانی به آلت تناسلی نداشته باشند ، اما مشکل در ذخیره آن دارند . به طور خلاصه خونی که به بافت های نعوظی آلت تناسلی وارد می شود خیلی سریع به سیاهرگ ها منتقل می شود و به همین سبب مانع از نعوظ می گردد . این دو اختلال عروقی (جریان کندخون و خروج سریع آن)شایع ترین علل ایجاد کننده ناتوانی جنسی هستند .
با پیشرفت دانش مشخص شده است که مکانیسم نعوظ پیچیده تر آنی است که قبلا تصور می شد . در بعضی موارد ، ناهنجاری در ساختار داخلی آلت تناسلی می تواند موجب جلوگیری از نعوظ گردد . برای مثال عضلات صاف دیواره عروق که در حالت طبیعی به صورت منقبض هستند ، ممکن است قادر به شل شدن نبوده و اجازه عبور خون به داخل آلت تناسلی را ندهند و یا این که لایه خارجی پوشاننده یخش های نعوظی ممکن است به اسکار تبدیل شده و مناسب عمل ننمایند . حتی خود بافت نعوظی که اسفنجی شکل است ممکن است آسیب دیده باشد و به همین دلیل خون را قبول نکند و یا آنرا ذخیره نکند . مادامی که دانشمندان مکانیسم های ناکارآمدی نعوظ را کشف می کنند ، راه درمانی بیشتر و بیشتری نیز برای این ناهنجاری ها ارائه می نمایند.
No related posts.