نارسايي کلیه و سپسیس

نارسايي کلیه و سپسیس

سپسیس یک وضعیت بالینی خطرناک و جدی ناشی از پاسخ نامناسب سیستم ایمنی بدن به عفونت و در واقع دلیل اصلی مرگ و میر در بخش مراقبت های ویژه یا ICU در بیماران غیر کرونری می باشد. جهت تشخیص سپسیس حضور حداقل یکی از موارد زیر در کنار یک عفونت ثابت شده با کشت یا وجود یک کانون عفونی تایید شده ضروری است.

_ تب بیشتر از 38.3 یا درجه حرارت کمتر از 36 درجه سانتی گراد

_ ضربان قلب بیشتر از 90 بار در دقیقه

_ تعداد تنفس بیش از 20 بار در دقیقه یا فشار گاز CO2 کمتر از 32 میلی متر جیوه

_ گلبول‌های بیشتر از 12000 یا کمتر از 4000 سلول در میلی متر مکعب یا سلول های نابالغ یا Band Cell بیشتر از 10 درصد

در روند سپسیس ممکن است علائم ناشی از کاهش خون رسانی به بافت های مختلف تظاهر کند. اگر حداقل یکی از علائم زیر که نشانگر کاهش خون رسانی به بافت ها و یا اختلال عملکرد بافت می باشند وجود داشته باشد، سپسیس بیمار شدید محسوب میشود.

_ پیدایش mottling در مناطقی از پوست بدن

_ زمان طولانی capillary refilling ( حداقل 3 ثانيه )

_ برون ده ادراری کمتر از.0.5 سی سی به ازای هر کیلو گرم وزن بدن برای حداقل یک ساعت یا نیاز به درمان جایگزینی کلیه

_ لاکتات سرم بیشتر از 2 میلی مول در لیتر

_ تغییر حاد در وضعیت هوشياري

_ یافته های غیر طبیعی در نوار مغز

_ پلاکت خون کمتر از 100000 در میلی متر مکعب

_ حضور انعقاد منتشر داخل عروقی DIC

_ صدمه حاد ریه ALI

_ اختلال عملکرد قلبی

با توجه به موارد فوق اگر در جریان سپسیس حتی برای یک ساعت حجم ادرار به کمتر از 0.5 سی سی به ازای هر کیلو گرم وزن بدن برسد،  سپسیس بیمار شدید در نظر گرفته می شود که این ناشی از پیش آگهی بدتر بیمار است و ادامه این روند می تواند با صدمه حاد کلیوی AKI  همراه باشد. در واقع AKI یک عارضه ی شایع و جدی در بیماران ICU خصوصاً در افراد مسن است. در بیشتر بیماران AKI بخشی از تظاهرات سندروم نارسايي چند ارگان MOFS است و بنابراین مکانیسم پاتوفیزیولوژیک مشترکی با درگیری بقیه ارگان ها دارد و حتی خود می تواند در اختلال عملکرد سایر ارگان ها نقش داشته باشد.