ویتامین D (کلسیفرول)

ویتامین D (کلسیفرول)

این ویتامین به عنوان ویتامین خورشیدی شناخته شده است زیرا مواجهه مناسب با نور خورشید یرای دریافت مقادیر کافی ویتامین D در اغلب افراد کفایت می کند . اشعه فوق بنفش نور خورشید با استفاده از کلسترول (نوعی چربی) موجود در پوست ویتامین D را می سازد و فرق اصلی ویتامین D با سایر ویتامین ها در این است که برای تأمین ویتامین D نیاز بدن به نیازی به مصرف مواد غذایی حاوی آن (در صورت تماس خوب با نور خورشید) نمی باشد . البته در صورتی که نور خورشید مناسب و کافی نباشد ، باید از رژیم غذایی جهت تأمین ویتامین D مورد نیاز بدن استفاده شود . ویتامین ساخته شده در پوست غیر فعال است . این پیش ویتامین به کبد فرستاده می شود و مراحل ابتدایی فعال شدن در آنجا صورت می گیرد . سپس در کلیه فعال می شود .

دوزهای ویتامین D و نحوه مصرف

انستیتو پزشکی آمریکا ، دوز مصرفی ویتامین D ، را برای دریافت روزانه تعیین کرده است که باید از مواد غذایی یا در صورت ناکافی بودن از مکمل های ویتامین D به دست آید:

• 200 واحد بین المللی در روز برای کودکان و بزرگسالان زیر 50 سال ؛

• 400 واحد بین المللی در روز یرای سنین  51 تا 70 ؛

• 600 واحد بین المللی برای 70 سالگی به بالا ؛

بسیاری از کارشناسان معتقدند که این مقادیر دوز مصرفی ویتامین D توصیه شده بسیار پایین است ، به خصوص برای افرادی که در معرض خطر پوکی استخوان هستند . برخی از کارسناسان پیشنهاد می کنند ، همه بزرگسالان بالای 50 سال 800 تا 100 واحد بین المللی دوز مصرفی ویتامین D دریافت کنند . بیش ترین دوز مصرفی ویتامین D را که بدون خطر می توان مصرف کرد ، 12000 واحد بین المللی در روز برای بزرگسالان و کودکان بالای یک سال است . مقادیر بیشتر از این حد ممکن است باعث مسمومیت شود .