کشت های خون :
جدا کردن میکرو ارگانیسم ها از کشت خون نه تنها از نظر تشخیصی ، بلکه از نظر تعیین حساسیت به داروهای ضد میکروبی و برنامه ریزی درمانی نیز حائز اهمیت میباشد.
اگر بیمار قبلا درمان انتی بیوتیک نگرفته باشد ،باید مجموعا ۳ کشت خون ترجیحا با فاصله حداقل یک ساعت از محل های مختلف وریدی در طی ۲۴ ساعت گرفته میشوند.
چنانچه کشتها پس از ۷۲-۴۸ ساعت همچنان منفی باقی بمانند ۳- ۲ کشت خون اضافه دیگر باید گرفته شوند و از آزمایشگاه خواسته شود که از تکنیک های مطلوب استفاده نمائید .
درمان حدسی تجربی ابتدایی ضدمیکروبی نباید در بیماران مبتلا به اندوکاردیت تحت حاد که از نظر همودینامیک باثبات هستند تجویز شود ،بخصوص بیمارانی که طی ۲ هفته اخیر آنتی بیوتیک گرفته باشند.
بدین ترتیب ،در صورت لزوم میتوان از کشتهای خون بعدی را بدون اثر مخدوش کننده درمان تجربی گرفت .
بیماران مبتلا به اندوکاردیت حاد و یا همودینامیک روبه وخامت در عرض چند ساعت که ممکن است به جراحی اورژانسی نیاز داشته باشند باید بلافاصله پس از گرفتن ۳ نوبت کشت خون بصورت تجربی درمان شوند.
تست های غیر از کشت خون :
جهت شناسایی برخی از ارگانیسم های عامل اندوکاردیت که به دست آوردن آنها در کشت خون دشوار است میتوان از تستهای سرولوژیک استفاده نمود ،مانند بروسلا، بارتونلا، لژیونلا ، کلامیدوفیلیا پسیتاسی و کوکسیلا بورنتی .
همچنین پاتوژنهای داخل وژتاسیونها از طریق کشت ، بررسی میکرو سکوپیک با رنگهای اختصاصی ( از جمله ، رنگ اسید شیف پریودیک جهت ترپونما ویپلی ) یا تکنیک های آنتی بادی فلوئورسنس مستقیم و از طریق واکنش زنجیره پلی مراز (PCR) جهت به دست آوردن DNA منحصر بفرد میکروبی یا SrRNA 16 که پس از تعیین توالی به شناسایی میکرو ارگانیسم کمک میکند،قابل شناسایی هستند.
اکو کارد یوگرافی :
تصویر برداری قلبی با اکو کاردیو گرافی امکان تایید آنا تومیک اندوکاردیت عفونی ، تعیین اندازه وژتاسیونها ، کشف عوارض داخل قلبی و ارزیابی عملکرد قلبی را فراهم می نماید .
اکو کاردیو گرافی از خلال قفسه سینه TTE یک روش غیر تهاجمی و بسیار اختصاصی است .
با این وجود ، این روش نمیتواند وژتاسیونهای با قطر کمتر از ۲mm را به تصویر در آورد و در ۲۰% از موارد به علت آمفیزم و یا فرم بدن بیمار ، از نظر تکنیکی مناسب نیست .
بنابراین TTE فقط در ۶۵% از بیماران مبتلا به اندوکاردیت قطعی از نظر بالینی ،وژتاسیونها را کشف میکند(یعنی حساسیت آن ۶۵% میباشد .
بعلاوه TTE جهت ارزیابی دریچه های مصنوعی و یا کشف عوارض داخل قلبی مناسب نیست .
وژتاسیونها را در بیش از ۹۰% از بیماران مبتلا به اندوکاردیت قطعی کشف میکند.
با این حال ، در بررسی های اولیه نتایج منفی کاذب در ۱۸- ۶ % از بیماران مبتلا به اندوکاردیت ممکن است دیده شوند .زمانی که اندوکاردیت احتمالی مطرح باشد ، TEE منفی تشخیص اندوکاردیت را رد نمیکند بلکه نیاز به تکرار بررسی در طی ۱۰ -۷ روز آینده را گوشزد مینماید.
TEE بهترین روش جهت تشخیص اندوکاردیت دریچه های مصنوعی و یا کشف آبسه های میوکارد ، پرفوراسیون دریچه و یا فیستولهای داخل قلبی است .
صاحبنظران با ارزیابی اکو کاردیو گرافیک تمام بیمارانی که از نظر بالینی ، تشخیص اندوکاردیت گرفته اند موافق میباشند.
با این حال ، این تست نباید جهت غربالگری بیمارانی مبتلا به تب توجیه نشده ) به کار رود .
نحوه برخورد و استفاده از اکو کاردیو گرافی در ارزیابی بیمار مشکوک به اندوکاردیت را بر اساس دستور العمل های انجمن قلب آمریکا نشان میدهد.
سایر بررسی ها : بسیاری از بررسی های آزمایشگاهی به ارزیابی تشخیصی کمک نمیکنند، اما در درمان بیماران مبتلا به اندوکاردیت اهمیت دارند .
این مطالعات عبارت اند از شمارش کامل سلولهای خونی ، اندازه گیری کراتینین ، ازمون های عملکرد کبد ، رادیو گرافی قفسه سینه ، و الکترو کاردیوگرافی ESR.
سطح CRP ،عیار کمپلکس های ایمنی در گردش ،معمولا در اندوکاردیت افزایش می یابند.
کاتتریزاسیون قلبی اصولا جهت بررسی باز بودن شریان کرونری در افراد مسنی که قرار است تحت جراحی جهت اندوکاردیت قرار بگیرند سودمند است .